Państwa
Kontynenty

BIBLIOTEKA

Iniekcyjni użytkownicy substancji psychoaktywnych – identyfikacja problemów i potrzeb
Na przykładzie pięciu polskich miast: Warszawa, Kraków, Gdańsk, Poznań i Lublin
Iniekcyjni użytkownicy substancji psychoaktywnych – identyfikacja problemów i potrzeb
Iniekcyjni użytkownicy substancji psychoaktywnych – identyfikacja problemów i potrzeb
Na przykładzie pięciu polskich miast: Warszawa, Kraków, Gdańsk, Poznań i Lublin
Iniekcyjni użytkownicy substancji psychoaktywnych – identyfikacja problemów i potrzeb -

Fundacja Redukcji Szkód na zlecenie Krajowego Biura Przeciwdziałania Narkomanii przygotowała raport z badania jakościowego na emat potrzeb iniekcyjnych użytkowników narkotyków.

 

Populacja iniekcyjnych użytkowników substancji psychoaktywnych (IDU) została w ciągu ostatnich kilku lat stosunkowo dobrze zbadana i opisana. Mimo pozyskania obszernego materiału badawczego, nadal brakuje jednak informacji pochodzących od samych użytkowników narkotyków, które umożliwiłyby identyfikację ich głównych potrzeb i problemów oraz pełną charakterystykę psychospołecznych aspektów funkcjonowania.

 

Z danych uzyskanych w ramach Pierwszego ogólnopolskiego badania klientów oraz programów niskoprogowych zrealizowanego przez Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii1 wyłania się ogólny profil przeciętnego iniekcyjnego użytkownika środków psychoaktywnych. Jest to osoba w wieku około 30 lat, bezrobotna, z wykształceniem poniżej średniego, raczej mężczyzna niż kobieta. Problemem w tej grupie jest podejmowanie zachowań ryzykownych z punktu widzenia zakażeń HIV i HCV. Respondenci najczęściej używali tych samych naczyń, np. łyżeczki (36%). Najbardziej ryzykowne zachowanie, czyli korzystanie z tej samej igły, podejmowało 19% badanych. Co trzecia osoba nigdy nie sprawdzała swojego statusu serologicznego.

zamknij widok pozycji
Medyczna marihuana. Historia hipokryzji
Dorota Szadkowska-Rogowska
Medyczna marihuana. Historia hipokryzji
Medyczna marihuana. Historia hipokryzji
Dorota Szadkowska-Rogowska
Medyczna marihuana. Historia hipokryzji
Medyczna marihuana. Historia hipokryzji -

Medyczna marihuana. Cudowne lekarstwo czy zwykła szarlataneria? Książka Doroty Rogowskiej-Szadkowskiej to imponujące kompendium wiedzy o medycznych właściwościach marihuany. Tych dokładnie zbadanych, lecz także tych, o których wiemy niewiele. Choć jest znana i używana od tysiącleci w różnych kręgach kulturowych, marihuana wciąż nie może się doczekać wyczerpujących badań ani racjonalnej debaty – szczególnie w Polsce. Panika przed nielegalną przyjemnością sprawia, że cierpią pacjenci – między innymi dzieci chore na lekooporną padaczkę. Medyczna marihuana. Historia hipokryzji otwiera dyskusję i zachęca do zmiany. Marihuana jest znacznie bezpieczniejsza niż alkohol, więc nie ma powodu się jej bać, za to jest wiele powodów, żeby ją badać i podawać tym, którzy jej potrzebują.

 

To chyba pierwsze w Polsce tak szczegółowo  udokumentowane, a jednocześnie przystępnie napisane kompendium wiedzy o medycznych zastosowaniach marihuany, jej wskazaniach, przeciwwskazaniach i niebezpieczeństwach związanych z jej używaniem. 

Jerzy Vetulani

 

Współczesny stosunek do marihuany jest w dużym stopniu wynikiem mistyfikacji, jakiej została ona poddana w ubiegłym wieku. Z historią tych zabiegów możemy się zapoznać na kartach książki „Medyczna marihuana. Historia hipokryzji”. Brak badań klinicznych dotyczących marihuany wynikał i nadal wynika w dużej mierze z tego, że stosowanie tej substancji jest w naszym kraju co do zasady nielegalne. Między innymi dlatego prawo dotyczące marihuany powinno ulec zmianie.

Marek Balicki

 

Dorota Rogowska-Szadkowska – dr n. med.; współtworzyła jeden z pierwszych w Polsce oddziałów dla osób z HIV/AIDS, autorka ponad 100 publikacji naukowych i popularnonaukowych dotyczących różnych aspektów HIV/AIDS, między innymi Żyć z wirusem… Poradnik dla osób żyjących z HIV (Krajowe Centrum ds. AIDS, Warszawa 2007), członkini honorowa Polskiego Towarzystwa Naukowego AIDS. Pracuje w Zakładzie Medycyny Rodzinnej i Pielęgniarstwa Środowiskowego Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.

 

-

Wydanie:  I

Redakcja naukowa: prof. Jerzy Vetulani

Redakcja prawna: Zuzanna Warso
Skład:  Katarzyna Błahuta
Projekt okładki:  Katarzyna Błahuta

Oprawa:  miękka
Format: 0 x 0
ISBN:  978-83-65369-05-5
Premiera:  2016-03-18

zamknij widok pozycji
NARKO
Dana Łukasińska, Krzysztof Ostrowski
NARKO
Komiks dla młodzieży o substancjach psychoaktywnych
NARKO
Dana Łukasińska, Krzysztof Ostrowski
NARKO
Komiks dla młodzieży o substancjach psychoaktywnych
NARKO -

NARKO to komiks o substancjach psychoaktywnych. Dla użytkowników substancji psychoaktywnych, ich przyjaciół, rodziców, nauczycieli. Nie straszymy w nim i nie zabraniamy - znamy mechanizm zakazu, który w gruncie rzeczy nie powstrzymuje, a budzi pragnienie.

 

NARKO opowiada o osobistych doświadczeniach młodych ludzi, którzy zetknęli się z substancjami psychoaktywnymi. W ich historiach znajdziesz opisy subiektywnych odczuć po zażyciu substancji psychoaktywnych oraz podstawowe informacje o ich wpływie na organizm człowieka, o zagrożeniach płynących z ich nadużywania, o mechanizmie uzależnienia i prawach osób uzależnionych.
Substancje psychoaktywne są tak stare jak historia ludzkości. Nie znikną z powodu coraz sroższych represji.
Jeśli nie chcesz żyć w ich orbicie, po pierwsze musisz WIEDZIEĆ.

 

 

Dana Łukasińska (1972) – dramatopisarka i autorka słuchowisk

 

Krzysztof Ostrowski (1976) – rysownik komiksów, animator

 

 

Komiks w sprzedaży od 15 stycznia 2016 roku. Zamówić można w sklepie internetowym Wydawnictwa Krytyki Politycznej.

 

 

Wydanie:  I
Projekt okładki:  Krzysztof Ostrowski
Oprawa:  twarda
Format: 165 x 238
Liczba stron:  112
ISBN:  978-83-64682-69-8
Cena: 29,90 PLN

 

zamknij widok pozycji
Global Commission on Drug Policy
Negatywne skutki kontroli narkotyków dla zdrowia publicznego: globalny kryzys w zakresie leczenia bólu
Negatywne skutki kontroli narkotyków dla zdrowia publicznego: globalny kryzys w zakresie leczenia bólu
Global Commission on Drug Policy
Negatywne skutki kontroli narkotyków dla zdrowia publicznego: globalny kryzys w zakresie leczenia bólu
Negatywne skutki kontroli narkotyków dla zdrowia publicznego: globalny kryzys w zakresie leczenia bólu -

Polska wersja najnowszego raportu Światowej Komisji ds. Polityki Narkotykowej poświęconego tematowi globalnego kryzysu w zwalczaniu bólu.

 

Według szacunków ONZ około 5,5 miliarda osób w skali globu ma utrudniony lub zerowy dostęp do opioidowych leków przeciwbólowych. To ponad 75% światowej populacji. W 2014 roku leki te były niedostępne w ponad 150 krajach. Szacuje się, że w 2013 roku 92% całej stosowanej na świecie morfiny zostało skonsumowane przez zaledwie 17% ludności świata – przez mieszkańców USA, Kanady, Japonii, krajów europejskich oraz Australii i Nowej Zelandii. W 2012 roku Światowa Organizacja Zdrowia zbadała, na ile konsumpcja analgetyków opioidowych jest adekwatna do rzeczywistych potrzeb. W Polsce, według WHO, zaledwie w niskim stopniu.

 

Przyczyn zjawiska jest wiele, ale zdaniem Światowej Komisji ds. Polityki Narkotykowej  za utrzymujący się od lat stan odpowiedzialny jest przede wszystkim międzynarodowy system kontroli narkotyków. – Tak bardzo skupiamy się na kontrolowaniu substancji psychoaktywnych, że w stopniu całkowicie nieuzasadnionym blokujemy dziesiątkom milionów pacjentów rocznie dostęp do niezbędnych im leków przeciwbólowych. W obawie przed uzależnieniem lub wyciekiem substancji używanych w medycynie na nielegalny rynek – tłumaczył prezentując raport były Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, członek Komisji.

 

Światowa Komisja nawołuje więc w raporcie m.in. do tego, żeby ONZ i Państwa Członkowskie wykorzystały zbliżającą się Specjalną Sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ (UNGASS) poświęconą narkotykom do zajęcia się problemem dostępu do leków opioidowych. – Cały świat polityki narkotykowej od kilku już lat przygotowuje się do UNGASS. Cieszy mnie, że do żywej dyskusji nad priorytetami tego spotkania włączyła się też Światowa Komisja i że temat leczenia bólu, przez lata zaniedbywany przez społeczność międzynarodową, został tak jasno zaakcentowany – komentuje publikację Kasia Malinowska-Sempruch, dyrektor Międzynarodowego Programu Polityki Narkotykowej w Open Society Foundations.

 

„Negatywne skutki kontroli narkotyków dla zdrowia publicznego: globalny kryzys w zakresie leczenia bólu” to piąty już raport wydany przez działającą od 2011 roku Światową Komisję ds. Polityki Narkotykowej, w skład której wchodzą m.in. Fernando Henrique Cardoso, Kofi Annan, Richard Branson, Javier Solana, George Schulz i Mario Vargas Llosa.

 

Raport miał swoją światową premierę w październiku br. w Malezji. W Polsce zaprezentowano go w Międzynarodowym Dniu Praw Człowieka. – Data nie jest przypadkowa. Ograniczanie dostępu do leków przeciwbólowych w świetle prawa międzynarodowego rozumiane jest jako pogwałcenie prawa do zdrowia, a niekiedy wręcz uznawane za formę tortur  – podkreśla Magdalena Dąbkowska, konsultantka Międzynarodowego Programu Polityki Narkotykowej w Polsce.

 

Raport „Negatywne skutki kontroli narkotyków dla zdrowia publicznego: globalny kryzys w zakresie leczenia bólu” dostępny jest również w innych wersjach językowych na stronie: www.globalcommissionondrugs.org/reports.

 

 

zamknij widok pozycji
Oprac. Aleksandra Denst-Sadura, Martyna Dominiak
Profilaktyka używania substancji psychoaktywnych w szkołach. Wnioski i rekomendacje
Profilaktyka używania substancji psychoaktywnych w szkołach. Wnioski i rekomendacje
Oprac. Aleksandra Denst-Sadura, Martyna Dominiak
Profilaktyka używania substancji psychoaktywnych w szkołach. Wnioski i rekomendacje
Profilaktyka używania substancji psychoaktywnych w szkołach. Wnioski i rekomendacje -

Od 2012 roku, na mocy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, każda szkoła w Polsce ma ustawowy obowiązek, obok nauczania czy wychowywania, także realizacji działań profilaktycznych. Jak placówki oświatowe go realizują?

 

Zespół serwisu Narkopolityka.pl we współpracy z ekspertkami i ekspertami prawa i edukacji od dwóch lat prowadzi działania zmierzające do zdiagnozowania stanu profilaktyki używania substancji psychoaktywnych w polskich szkołach. Przygotowaliśmy broszurę edukacyjną „Nauczycielu, nauczycielko, zażyj dawkę wiedzy”; zorganizowaliśmy wiosną 2014 roku serię badań fokusowych pracowników oświaty w Gdańsku, Łodzi, Krakowie i Warszawie. Przygotowaliśmy także cykl tekstów publicystycznych.

 

Zależy nam na rozpoznaniu problematyki obecności używek w polskich szkołach, weryfikacji stosowanych strategii profilaktycznych, a także na zbadaniu indywidualnego stosunku nauczycieli do problematyki substancji psychoaktywnych i preferowanych sposobów interweniowania. Doprowadziło nas to do szeregu wniosków i rekomendacji ukazujących problemy z właściwą profilaktyką w szerszym kontekście – ekonomicznym, politycznym i kulturowym.

zamknij widok pozycji
Piotr Kubaszewski
Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w trzy lata po jej wejściu w życie – raport z praktyki stosowania
Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w trzy lata po jej wejściu w życie – raport z praktyki stosowania
Piotr Kubaszewski
Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w trzy lata po jej wejściu w życie – raport z praktyki stosowania
Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w trzy lata po jej wejściu w życie – raport z praktyki stosowania -

Mijają trzy lata od wejścia w życie nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z kwietnia 2011 r. Najważniejszą zmianą nowelizacji było dodanie art. 62a, dającego prokuratorowi oraz sądowi możliwość umorzenia postępowania karnego wobec sprawcy posiadającego nieznaczne ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych, przeznaczonych na jego własny użytek. Ponadto, nowelizacja rozszerzyła katalog alternatywnych środków o charakterze leczniczym, realizując zasadę „leczyć zamiast karać”.

 

Helsińska Fundacja Praw Człowieka opublikowała raport „Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w trzy lata po jej wejściu w życie – raport z praktyki stosowania”. Raport powstał w oparciu o analizę danych statystycznych Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Generalnej i sądów.

 

„Nowelizację ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z  kwietnia 2011 r. zdecydowanie należy uznać za krok w dobrym kierunku” – mówi Piotr Kubaszewski, prawnik HFPC i autor raportu. „Przedstawione w raporcie dane statystyczne wskazują jednak, że liczba umorzeń spraw o posiadanie narkotyków, w tym umorzeń na podstawie art. 62a u.p.n. jest wciąż stosunkowo mała. Co więcej, jeżeli postępowanie nie zostanie umorzone na etapie postępowania przygotowawczego, jest mało prawdopodobne, aby następnie zostało ono umorzone przez sąd” – dodaje Piotr Kubaszewski.

 

 

zamknij widok pozycji
Jean-Paul Grund, Joost Breeksema
Coffee shopy i kompromis
Coffee shopy i kompromis
Jean-Paul Grund, Joost Breeksema
Coffee shopy i kompromis
Coffee shopy i kompromis -

Polityka narkotykowa oparta na prawach człowieka i wspierająca rozwój zdrowia publicznego to priorytet Open Society Foundations. Skupiamy się przede wszystkim na współpracy i poszerzaniu grupy interesariuszy, będących orędownikami reformy polityki narkotykowej, udzielaniu głosu użytkownikom narkotyków, aby mogli bronić swoich praw na szczeblu krajowym i międzynarodowym, oraz wspieraniu badań nad kosztami ekonomicznymi i społecznymi istniejących polityk narkotykowych.


Coffee shopy i kompromis. Separacja rynków nielegalnych substancji psychoaktywnych w Holandii to czwarta publikacja z serii Międzynarodowego Programu Polityki Narkotykowej Open Society Foundations, która przedstawia pozytywne przykłady reformy polityki narkotykowej na całym świecie. Mamy nadzieję, że niniejsze studia przypadku zainspirują polityków i orędowników zmian do opracowania – w konsultacjach z użytkownikami narkotyków i innymi osobami, na które polityka narkotykowa ma wpływ – polityki, skupiającej się na prawach, opartej na badaniach naukowych i czynniku ludzkim.


Polityka narkotykowa w Holandii – znanej z coffee shopów, w których można kupić i używać konopi – jest doskonałym przykładem trafnego podejmowania decyzji i przyniosła wiele pozytywnych wyników. Wśród nich są między innymi niska zapadalność na HIV wśród użytkowników narkotyków, niemal nieistniejące nowe przypadki używania heroiny, niższy odsetek młodzieży używającej konopi niż w wielu krajach stosujących bardziej restrykcyjną politykę oraz obywatele, którzy nie muszą obawiać się, że trafią do rejestru karnego z powodu popełnienia drobnego przestępstwa narkotykowego bez użycia przemocy. Publikacja Coffee shopy i kompromis tłumaczy, jak osiągnięto te wyniki.

 

Oprócz reformy polityki narkotykowej Open Society Foundations działa na całym świecie na rzecz rozwoju opieki zdrowotnej, praw i równości, edukacji i młodzieży, systemu rządów i odpowiedzialności oraz mediów i sztuki. Naszym celem jest budowanie energicznych i tolerancyjnych demokracji.

 

-

English version and more information on Open Society Foundations website.

 

zamknij widok pozycji
Nauczycielu, nauczycielko, zażyjcie dawkę wiedzy
Profilaktyka używania substancji psychoaktywnych
Nauczycielu, nauczycielko, zażyjcie dawkę wiedzy
Nauczycielu, nauczycielko, zażyjcie dawkę wiedzy
Profilaktyka używania substancji psychoaktywnych
Nauczycielu, nauczycielko, zażyjcie dawkę wiedzy -

Często stawiamy na wyraźne rozróżnienie pomiędzy substancjami, które nazywamy narkotykami, a alkoholem czy nikotyną, które są bardziej „oswojone”. Wódka, amfetamina i papierosy mogą być tak samo groźne dla zdrowia w zależności od sposobu ich przyjmowania, dlatego lepiej używać określenia „substancje psychoaktywne”. Demonizowanie nazwy „narkotyk” bagatelizuje działania innych substancji rozpoznawanych przez państwo jako legalne. Pamiętajmy, że w przypadku osób niepełnoletnich spożywanie substancji psychoaktywnych jest zawsze nielegalne, lecz to diler w przeciwieństwie do pani w sklepie monopolowym nie zapyta nastolatka, czy ukończył 18 rok życia.

 

Czy częste palenie marihuany powoduje problemy z koncentracją i pamięcią? Czy możliwe jest porażenie układu nerwowego po spożyciu dopalaczy niewiadomego pochodzenia? Czy od pierwszego zażycia kokainy odpadnie nos? A małżeństwo chroni przed nałogiem?

 

Nauczycielko i nauczycielu, zażyjcie dawkę wiedzy, ponieważ w rozmowach z młodzieżą warto przywoływać tylko i wyłącznie sprawdzone fakty.

 

 

Autorzy: Marcin Chałupka, Justyna Drath
Współpraca merytoryczna: Magdalena Dąbkowska, Aleksandra Denst-Sadura, Karolina Karwowska, Agnieszka Sieniawska

Redakcja: Marta Konarzewska
Opracowanie graficzne i skład: Anna Pluta

ISBN: 978-83-6385-594-9

Publikacja nie jest przeznaczona do sprzedaży.

 

zamknij widok pozycji